آپولیپوپروتئین ها، نشانگرهای زیستی برای رتینوپاتی دیابتی

لیپوپروتئین های موجود در سرم، مارکرهای سیستمیک اختلالات میکروسکولار در رتینا یا شبکیه می باشد.در بیماران دیابتی که مبتلا به رتینوپاتی دیابتی هستند یا بیمارانی که به این عارضه مبتلا نیستند، آپولیپوپروتئین های سرمی (apos)  شاخص های اختلالات میکروسکولار سیستمیک و اختلالات میکرووسکولار شبکیه هستند. نتایج این تحقیق در ژورنال Diabetes(2012,july)  به چاپ رسید.

دکتر Sasongko  از دانشگاه ملبورن در استرالیا و همکارانش به بررسی میزان apoAI  و apoB  وارتباط آن با میزان عملکرد مویرگ ها در کل بدن و در شبکیه در 244 بیمار مبتلا به دیابت (85 بیمار مبتلا به دیابت نوع 1 و 139 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 ) پرداختند. میزان لیپدهای سرمی و لیپوپروتئین های بیماران در حالت ناشتا، پاسخ پوست به سدیم نیتروپروساید (endothelium independent) و استیل کولین یونتوفورسیز (endothelium dependent)  وflicker-light-induced retinal vasodilatation(سوسو زدن نور ناشی از اتساع عروق شبکیه چشم ) و پیچ و خم عروقی شبکیه (retinal vascular tortuosity) در بیماران بررسی گردید.

محققین دریافتند که هر یک واحد انحراف استاندارد سبب افزایش میزان apoAIمی شود که این موضوع سبب افزایش پرفیوژن پوستی القا شده توسط Ach(میانگین تغییرات 1.27درصد ) وافزایش flicker – light retinal arteriolar vasodilation  به میزان  0.33درصد می گردد در حالیکه ارتباط معکوسی با arteriolar tortuosity(-2.83×10^-5) دارد. این نتایج بعد ازتطابق سن و جنس بدست آمد. این ارتباط درمدلهای چند متغیره نیز ثابت می ماند. برای apoBهر یک واحد افزایش SDسبب افزایش میزان   arteriolar tortuosityتنها به میزان 1.75×10^-5   می شود.

غلظت سرمی apoAIرابطه ی معکوس باarteriolar vessel tortuosity  و رابطه ی  مستقیم با افزایش vasomotor responsiveness  به استیل کولین و flickering lightدارد .

نویسندگان مقاله می گویند: aposدر رتینوپاتی دیابتی نقش دارد و با توجه به شواهد قبلی، مقدار aposسرمی بیومارکر بسیار مهم تری نسبت به لیپیدهای عادی برای رتینوپاتی وعوارض دیگر احتمالی میکرووسکولار دیابتی می باشد.

مبنع: www. physiciansbriefing .com